Obraz 3d czyli stereoskopia jest to uzyskiwanie obrazów odtwarzających efekt widzenia za pomocą obu oczu, co umożliwia naturalne wrażenie głębi w filmie oraz bryłowatości rzeczy. Występuje sporo technik stereoskopowych, jednak wszystkie sprowadzają się do pokazania obu oczom nieco innych obrazów (tak, jak inne są punkty widzenia prawego i lewego oka). Z tych dwóch obrazów w naszej głowie uwidacznia się (dzięki bardzo złożonym procesom psychicznym) jeden trójwymiarowy obraz, z pełną głębią i realnością oryginału. Początki stereoskopii zaczynają się od połowy XIX wieku, choć wiadomo, że i wcześniej byli ludzie, którzy na własny użytek próbowali ćwiczeń z oczami, pozwalających nakładanie się obrazów przybliżonych przedmiotów (na przykład w powtarzających się wzorach), co tworzyło niezwykłe efekty głębi oraz bryłowatości. Początek rozwoju technik obrazowania trójwymiarowego nastąpił zaraz po narodzinach fotografii pod koniec ubiegłego wieku. Wymyślono i odkryto wtedy wszystkie znane sposoby uzyskiwania obrazów 3D. W XX wieku zainteresowanie stereoskopią raz się zwiększało, raz malało, ale ciągle było obecne.