Maszyny do rysunku stereo stworzono, aby usprawnić rysowanie stereopar o odpowiedniej perspektywie oraz głębi. Składały się z systemu dźwigni a także pantografów, złączonych w taki sposób, aby poruszanie jednego rysika w przestrzeni trójwymiarowej było zmieniane na ruchy 2óch pisaków, które kreśliły dwa płaskie obrazy, o konkretnie przesuniętych konturach. Artysta ma możliwość bezpośredniedniej obserwacji tworzonego obrazu trójwymiarowego poprzez zintegrowany z przyrządem stereoskop lustrzany. Najwyższy stopień mistrzostwa obrazują bardzo mało znane obrazy stereoskopowe artysty Salvadora Dali. Twórca ten nie używał do swoich dzieł 3D żadnych maszyn ułatwiających. Zwykle widuje się jedynie jedną połowę ze stereopary, bez żadnej wzmianki, że to była wykonana praca stereo.