Z obrazami 3D generowanymi komputerowo możemy spotkać się niemal wszędzie - znane grafiki zwykle są tworzone w oparciu o technikę symulowania nieistniejących obiektów w promieniach wirtualnych lamp. Również znanczna większość gier komputerowych w ostatnich czasach nosi znaczek "3D". Niestety nie jest to pełen obraz trójwymiarowy i powinien być on jednak nazwany "niepełne 3D". Pomini, że wirtualna scena projektowana jest w przestrzeni trójwymiarowej jednak już pokaz odbywa się w klasyczny sposób, czyli po sprasowaniu (rzutowaniu) obrazu do 2óch wymiarów. Oba oczy widza dostrzegają ten sam obraz, czyli nie ma tu mowy o oglądaniu stereoskopowym. Jednak jest na to sposób: albo w programie generującym grafiki 3D, lub w grze scena 3D jest już zwykle tworzona w pamięci komputera i teraz wystarczy wykorzystać dwie odpowiednio umiejscowione kamery wirtualne a później wyprowadzić obrazy z tych kamer jako dwa różne obrazy.